StudioX's profile-=StudioX=-PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
December 21 ปุ่ม Scroll Lock มีไว้ทำอะไร?
December 17 ATC2007 !!ไม่ได้เขียนนาน เนื่องจาก.... (ขี้เกียจ)
หลังจากที่แข่งออดิชั่นรอบคัดเลือกหน้าคอมผ่านมาเดือนพฤศจิ
ก็คิดว่า จะไปแข่งรอบต่อไปดีป่าววะ วันที่ 16 ซึ่ง วันที่ 17 ก็สอบแล้ว
แล้วอีกอย่างมีแต่คนเทพๆทั้งนั้น กำลังคิดเพื่อนก็บอกว่า ไปเหอะครั้งนึงในชีวิต
แล้วก็อยากทดสอบฝีมือตัวเองด้วย ว่าทำได้แค่ไหน ก็เลยตัดสินใจปาย~
ไปถึง 9โมงคึ่ง รอห้างเปิด เด็กน้อยต่างพากันนั่งรอหน้าเปิด
เวลา 10โมงห้างก็เปิด เข้าไปๆ ลงทพเบียนต่อแถวกานเปนร้อย ขี้เกียจต่อวุ้ยเลยเดินเล่นๆ
ช่างเหอะขี้เกียจอธิบาย -*-
ถึงเวลาแข่งรอบแรกได้สาย C4/4 คือสาย C แข่งเบอ4 รอบที่ 4 ก็ไปนั่งๆๆ
อยากจาบอกว่าคอมแพนเทียม 2 ต่ำกว่าสเป๊กที่แนะนำ หน้าเวปมันอีก
แต่ละคนก็พิมบ่นๆ คอมกาตุก ก็นะทำใจ ทำไรไม่ได้ AS มันขี้งก
ไอคอมกาตุกยังไม่เท่าไหร่ เจอพิธีกรพูดมากอีก เวลาแข่งก็พูดอยู่ได้น่ารำคาญชิบ
บวกกับเสียงเพลงที่มันจะจับหน้าจอของแถว A และเปิดลำโพงดังๆ เพราะฉะนั้นแถวอื่นอาจจะกดเริ่มไม่พร้อมกัน
จึงทำให้เสียงมันน่ารำคาญมาก ขนาดใส่หูฟังยังได้ยินเสียงอื่นๆรบกวน ตลอดเวลา -*-
บ่นกันทุกคนอะ คนที่แข่ง
รอบแรกแข่งโหมด Dance competition เพลงไรไม่รู้จำไม่ได้และ
จบรอบแรกไป ได้ที่ 1 ของสาย C4 แบบงงๆ
ขึ้นรอบ 2 แข่ง ได4 เพลงไรก็ไม่รู้จำไม่ได้อีกเช้นกัน
จบรอบสองไป ได้ที่ 1 ของสาย C4 แบบงงๆ อีกเช่นกัน สาย C เหลือ 6 คน
ขึ้นรอบ 3 แข่ง Normal เพลง 150 ถึงกับอึ้ง เพราะกด8ไม่เก่ง (พึ่งฝึก)
รอบนี้แข่งรวมกับสาย D คัดตัวแทน 9 คน เอาออก 2
จบรอบสามไป ได้ที่ 4 ของสาย แต่คะแนนรวมได้ที่ 9 เนื่องจากคอมกาตุกมากกดเร็วแล้ว miss ทำให้กดไม่ดีเท่าที่ควร(แย่มาก)
ได้ที่ 9 จึงผ่านเข้ารอบแบบ งงๆ -*-
หลังจากผ่านรอบ 3 จึงทำให้ติดเป็นตัวแทนของ กทม. 36 คน ไปแข่งรอบชิง กับอีก36คนของอีก 5 ภาคในงาน TGS เดือนมกรา
แต่ยังไงซะ 36 นี้ก็ต้องจับสายแข่งกันเองเพื่อที่จะลุ้นเป็นแชมป์ของ กทม. ซะก่อน
ขึ้นรอบ 4 แข่ง Dance-Advance เพลงโปงลาง 133 จำได้แม่นมากเพราะเกลียดเพลงนี้ไปแว้วววว
สภาพไม่ต้องพูดถึง อนาทเละเทะ เนื่องจากกดแปดไม่เป็น แล้วเจอเพลงเร็วอีก ตกรอบ 4 ไปด้วยที่การได้ที่โหล่
ยอมรับสภาพ ไปโดนปริยาย
หลังจากนั้นกลับบ้าน ไม่ได้อยู่ดูต่อ และตั้งคติไว้กับตัวเอง ว่าจะต้องฝึก 8 เพื่อที่จะไม่เป็นแบบนั้นอีก
และจะต้องกลับมาพุ่งเหมือนตอนแข่ง 4 ให้ได้เว้ย
ยังไงซะ ก็ถือว่าตัดสินใจถูก ที่ไม่ทิ้งการแข่งนี้ไป เพราะได้เข้ารอบถึงขึ้นเปน1ใน36ตัวแทนภาค
และหลังจากนั้นก็สอบในวันจัน ซึ่งข้อสอบออกมาง่ายกว่าที่คิด จึงทำให้ได้ทั้ง 2 อย่างเลย
โชคเดจิงๆ~ October 15 คุณ มีเพื่อนสนิทหรือเปล่า?คุณมีเพื่อนสนิทแบบนี้มั้ย? หลายๆคน คงเคยอ่านแล้วอะนะ
บางครั้ง เราก็ไม่ไป ที่ที่เราอยากไป 'เราไม่ได้เป็นแค่เพื่อน แต่เราเป็นตั้งเพื่อนต่างหาก' เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ มากจนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน ทั้งๆที่มันคนละเรื่องกันเลย แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก เพื่อน จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที ไอ่เพื่อนสนิทผม มันคงจะชินแล้ว ที่เวลาผมมีรักทีไร ผมก็จะห่างๆมันไปทุกที เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกที ก็ตอนอกหักนู่นแหละ ก็เคยคิดเหมือนกันนะ ถ้าเราเป็นมัน จะรู้สึกยังไง คงจะประมาณว่า "แหมพอมีแฟนก็ลืมเพื่อน" "ห่านี่ กะกรูไม่เคยช่วยเหียกไรเลย ทีกะแฟนแมร่งแทบถวายหัว" ต้องเลิกกะแฟนก่อนถึงจะจำเบอร์โทรกรูได้ใช่ไหม สราดดด"
แค่อยากจะบอก~ไม่มีอะไรแค่อยากจะบอกว่า
ตัดผมใหม่อีกแล้วค๊าบพี่น้องค๊าบบบบบ
หล่อแล้วอย่ามาง้อละกานนน~ October 13 When the time has come!แปลกว่ะ
ทั้งๆที่รู้ถึงจุดอ่อนของมนุด
แต่ก็ไม่อยากมีเรื่องกับคนอื่น
สามารถเลี่ยงมาได้ทุกครั้ง
โดยที่ไม่เคยมีเรื่องกับใคร
ทำไมถึงต้องแคร์ด้วยวะ
ว่าถ้าทำไปแล้วคนที่โดน
จุดอ่อนในร่างกาย
ไม่ว่าจะเป็น ตา กระเดือก ลิ้นปี่ 9ล9
หรือถูกหักแขน หักคอ
มันจะทรมานแค่ไหน
หรือว่ากูยังไม่ถึงขีดสุด
มันเลยยังทนระงับอารมได้
ก้เลยได้ใจกันใหญ่
คิดว่ากูเป้นคนไม่เอาเรื่อง
ก็คิดถูกแหละ...
ที่กูไม่ทำเพราะกูคิดได้นะ
ว่าทำแล้วจะเกิดอะไรตามมา
คนข้างหลังจะเป็นยังไง
หรืออนาคตจะเป้นยังไง
เรียนก้ยังไม่จบ
เลยทำให้กูยั้งอารมไว้ได้
แต่ถ้ามันมากเกินไป
ความอดทนของกูก็มีขีดจำกัด
ศักรศรีคนเรา ก็อย่าปีนข้ามมากนัก
อย่าให้กูถึงขีดจำกัดและกัน...
-----------------------------------------------------
เมื่อเราเอามือของเราล้วงไปที่หลุม หลุมหนึ่ง
โดยที่มือของเราล้วงไปสุดแล้ว
แต่ยังไม่สามารถล้วงถึงก้นหลุมนั้น
เราจะบอกว่า หลุมนั้นลึกเกินไป
แต่ทำไมไม่มีคนบอกว่า
มือของเราสั้นเกินไป?
September 26 มหาวิทยาลัยรังสิต(ความจริงที่คุณอาจยังไม่รู้)มหาวิทยาลัยรังสิต
ม.รังสิตกำลังจะขยายความอลังการ ด้วยการ สร้างนิเทศสาสตร์ คอมเพล็ค และ ชีอปปิ้งมอลล์ ภายในตึกสถาปัตถืแห่งใหม่ ม.รังสิต มีแผนจะสร้างคอนดมิเนียมหรู ในพื้นที่ใหม่ที่มหาลัยได้ ซื้อไว้ และการเกิดขึ้น ของตึกใหม่ อีก 10 ข้างหน้านี้ ที่มา : ไร้สาระนุกรม http://th.uncyclopedia.info September 23 miss call สุดท้าย...ได้ FW mail มา อ่านแล้วก็นะ เอามาแบ่งๆกัน~
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
ก่อนอื่นต้องขออภัยสำหรับเจ้าของต้นเรื่อง
มันอาจตอกย้ำความเจ็บปวดกับคุณในเรื่องนี้ แต่เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ควรเผยแพร่เพื่อตอกย้ำคนที่ได้ชื่อว่าลูกทุกคน ให้หันกลับมาดูคนที่ส่งเสียคุณเลี้ยงดูคุณมาด้วยความเหนื่อยยาก วันนี้เราหันไปเหลียวท่านบ้างหรือเปล่า ก่อนจะไม่มีโอกาสดูแล เมื่อท่านจากเราไปแล้วการจัดงานใหญ่โตมันไม่มีประโยชน์อะไร เวลาท่านอยู่ทำไมไม่ทำ ? ความรู้สึกของน้องคนหนึ่งที่บรรยายออกมาจากใจ ในขณะที่.... ผมก็เป็นเช่นเด็กวัยรุ่นทั่วๆไป เรียน เที่ยว นอน กิน ดึกๆผมก็โทรคุยกับแฟนของผม ซึ่งทั้งหมดเหล่านี้มันก็เป็นกิจวัตรประจำวันของผมและผมก็เชื่อว่าใครๆเค้าก็ทำแบบนี้กัน "จ้า ตัวเอง วันนี้กินข้าวรื้อยาง" "กินกับอะไรบ้าง แล้วตอนกินตัวเองคิดถึงเค้า มั้ยเนี่ย" "รู้มั้ยตัวเอง ถ้าเค้าเป็นผีเนี่ย เค้าอยากเป็นกระสือที่รักจะได้เห็นใจไง " "ตัวเองวางก่อนดิ ก่อนดิ" ประโยคต่างๆที่ผมได้คิดและคัดสรร เตรียมพร้อมมาต่างๆ ก่อนโทร ผมยังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ตอนดึกไปกับการคุยโทรศัพท์ ระยะเวลาอันผมได้ใช้ไปในแต่ละครั้งนั้น พอรู้สึกอีกทีก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว แต่ผมก็ไม่ชอบนะ หากใครจะมาว่าผมไร้สาระ ก็ไม่เห็นหรอคนส่วนใหญ่เค้าก็ทำกัน เอ้อ เกือบลืมไปอีกอย่าง กิจวัตรอีกอย่างนึงของผมก็คือ
แม่ของผมมักชอบโทรหาผมทุกวัน "ตอนนี้ลูกอยู่หอรึยัง" "เย็นนี้กินข้าวอิ่ม มั้ย" "วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้าง" "อย่าไปเที่ยวที่ไหนไกลนะ" โธ่!คำถามเดิมๆ ผมก็ตอบไปแบบเดิมๆ
แม่ผมก็ไม่เบื่อซักที ยังคงโทรหาผมเป็นประจำ โชคดีที่ผมพยายามตัดบทคุย ผมกับแม่น่ะคุยกันไม่กี่นาทีก็วางแล้ว ก็มันไม่มีอะไรจะคุยจะให้ผมทำยังไง จนกระทั่งวันนั้น "ตัวเองตอบเค้าได้รึยังว่ารักเค้ามั้ย"
"เร็วๆสิ เค้ายังอุตส่าห์บอกรักตัวเองไปแล้วนะ แล้วยังจะใจร้ายไม่บอกรักเค้าอีกหรอ" ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ เสียงจากโทรศัพท์บอกผมว่ามีสายซ้อน ผมมองไปที่หน้าจอมันขึ้นชื่อว่า "Home" "โธ่ แม่โทรมาทำไมตอนนี้เนี่ย กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย" ผมไม่สลับสายผม ผมยังคงคุยกับสุดที่รักของผมต่อไป เพราะผมรู้ว่าสิ่งที่แม่จะคุยกับผมก็คงเป็นประโยคเดิมๆ "และนั่นก็เป็นโอกาสสุดท้าย ที่ผมจะมีโอกาสฟังเสียงของแม่" หลังจากนั้นไม่นานทางญาติของผมโทรมาแจ้งผมว่า เมื่อคืนนี้บ้านของผมถูกขโมยเข้า และแม่ของผมขัดขืนและได้ต่อสู้กับโจร จึงถูกโจรใช้มีดแทงเข้าที่ท้อง แม่เสียชีวิตเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว ญาติของผมเล่าอีกว่าตอนไปพบศพแม่นั้น ในมือของแม่กำโทรศัพท์ไว้แน่น และเบอร์โทรออกล่าสุดของเธอไม่ใช่โทรแจ้งตำรวจหรือเรียกรถพยาบาล แต่แม่เลือกที่จะโทรหา "ผม" สิ่งสุดท้ายในชีวิตที่แม่ผมเลือกที่จะทำคือโทรศัพท์หาผมเพื่อฟังเสียงของผม วินาทีนั้นน้ำตาของผมไหลอาบแก้ม ผมพูดอะไรไม่ออก มือและตัวของผมสั่น วันนั้นผมเลือกที่จะคุยกับแฟนผม ดีกว่าที่จะคุยกับแม่ของผม ผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่คุยกับผมเป็นคนแรกในชีวิต ผู้หญิงคนเดียวที่ผมสามารถที่จะคุยกับเธอได้ทุกเวลา โดยที่ผมไม่ต้องเตรียมบทพูดใดๆ ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะประทับใจหรือไม่ ไม่ต้องมีมุข ไม่ต้องมีคำหวานใดๆ คนเดียวในโลกที่โทรมาหาผมเพียงแค่ฟังผมพูดประโยคเดิมๆ คน เดียวในโลกที่ไม่ว่าโทรศัพท์เธอจะโปรโมชั่นแพงแค่ไหนก็ยังโทรหาผม "และคนเดียวในโลกที่เลือกคุยกับผมในวินาทีสุดท้ายในชีวิต" ในบางครั้งประโยคที่ว่า "ไม่มีคำว่าสาย หากเราคิดที่จะแก้ตัว" มันก็ไม่เป็นความจริง"เพราะบางปรากฏการณ์ในโลก เกิดขึ้นได้แค่ครั้งเดียว " อาจเป็นเพราะเวรกรรมของผม หลังจากนั้นไม่นานแฟนผมที่ผมใช้เวลาคุยกับเธอวันหลายๆชั่วโมงคุยกับเธอก็ทิ้งผมไป วันนี้ผมเริ่มเข้าใจชีวิตมากขึ้น หลายๆอย่างที่คนส่วนใหญ่ทำ มิได้หมายถึงสิ่งที่ถูกต้องเสมอไป เพราะตัวเราเท่านั้นที่เป็นผู้ต้องรู้ . . . . . ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- September 16 เพื่อน?คำว่าเพื่อนมันคืออารายหว่า
ทำไมต้องแบ่งเป็น
เพื่อนแท้ เพื่อนกิน เพื่อนตาย
แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าคนที่เข้ามาคือเพื่อนชนิดไหน
แล้วเอาตรงไหนมาวัดอีก ว่าดีหรือไม่ดี
คนเรามันก็มีข้อดีข้อเสียไมเหมือนกัน
แล้วตกลงจารู้ได้ยังไง ว่าเพื่อนคืออะไร
ลิมิตของคำว่าเพื่อนมันอยู่ตรงไหน
แค่ไหนถึงเรียกว่าเพื่อนแท้ หรือเพื่อนกิน
มีคนบอกว่าอย่าไปตั้งเงื่อนไขกับคำว่าเพื่อน
แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าถ้าเราคบกับเพื่อน
เค้าหวังอะไรจากเราหรือเราหวังอะไรจากเค้า
FRIENDS คือเพื่อน
FRIENDSHIP คือมิตรภาพ
ความหมายจริงๆของคำพวกนี้ มันคืออะไร?
งงกับเรื่องไม่เป็นเรื่องเนอะตุ ชีวิต -*-
5555+ September 06 หลอน....ณ.หอในเอามาเล่าสู่กานฟังให้หลอนกันไปตามๆกัน 555
ตอนแรกเข้าห้องมานั่งเล่นคอมสักแป้ป แล้วจะไปอาบน้ำเลยเปิดเพลงไว้ แล้วล็อคห้อง
สักพักกำลังสระผมเหมือนได้ยินคนเคาะประตู นึกว่าหูฝาดเลยไม่สนใจ เพราะเปิดเพลงดังอยู่เหมือนกัน เสดแล้วได้ยินเสีนงคอมของเมทมันเปิด ก็คิดว่าเมทคงกลับมา เสียงเคาะเมื่อกี้คงประมาณว่าเมทมันมาเคาะ คิดว่ามันมีกุญแจเปิดห้องเลยไม่ได้สนไร สักพักมันมาปิดไฟ ห้องน้ำตุ ปิดๆเปิดๆ เลยด่ามันไป แล้วบอกเด๋วโดน! แล้วมันก็ปิดยาวเลย อ้าวกำ เวง เลยเปิดตูออกมาเปิดไฟ แก้ผ้าอยู่อย่างงั้นอะ แต่ก็ไม่เหนใครเลย แต่เห็นคอมของเมทเปิดอยู่ ลำโพงก็เปิดเพราะได้ยินเสียงเข้าวินโด ก็คิดว่ามันแกล้ง แล้วหนีไปห้องเพื่อนอยู่ หรือไม่ก็แอบตรงระเบียง เลยไม่ได้สนไร ก็อาบต่อไป พออาบเสร็จ ก็ออกมา ก็คิดแมร่งไม่อยู่จะเปิดคอมทำไมวะ เปลืองไฟ เลยไปปิดคอมกับลำโพงมัน
เพราะเหนมันหายไปนาน เสร็จแล้วแล้วมาดูหนังคอมตัวเอง เรื่องเต่านินจา~ สักพักง่วงและ จาไปนอน เลยไปสวดมนก่อน กำลังนะโมๆอยู่ ยังไมได้สวดไร ก็มีคนมาเคาะห้อง อ้าวทำไมห้องล็อควะ เมทมาเคาะ มันพึ่งกลับมา อีกอย่างมันไม่มีกุญแจ
แล้วเมื่อกี้ หมายความว่าไง.....?!
ก่อนนอนปกติสวดแค่ชินบัญชร กับสวด 5 อย่าง คืนนั้นแถมสวดพระไตรปิฏกด้วย อีกบท กว่าจาจบนานโคด-*-
หลังจากคืนนั้น ตอนเช้าเป็นวันพฤหัสพอดี ซึ่งทางหอมีจัดให้ตักบาตรตอนเช้า
ก็ไปทำซะ กรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลให้เค้า เสร็จแล้วกินข้าวกลับขึ้นมาคุยเอ็มกับน้อง มันถาม "ที่มาตักบาตร นี่ผีเด็กหลอกหราา" เนื่องจากตั้งชื่อเอ็มไว้มันเลยรู้ มันก็บอก "เด็กผู้ญ ใช่มั๊ย" แล้วมันก็เล่าว่า " เมื่อคืนเจอเด็กคนนึง ยืนอยู่หน้าบันไดตรงบันไดชั้น 7
ก้อหวังดีเข้าไปทักทาย นิดนึง น้องเค้าบอกว่าหิว ก้อเลยขึ้นมาหาพี่ ก้อถามน้องเค้าว่า แร้วเจอพี่รึป่าว น้องเค้าส่ายหัว ก้อหวังดี เหนน้องเค้าหิว ก้อบอกว่าเด๋วพาไปหาไรก่อนก้อได้ เด๋วพี่พาไป จากนั้นมันก็ไปกดลิฟ จะลงจากชั้น7 ไปชั้น 1 พอหันกลับมา เด็กน้อย น่า รัก ก้อ หายไปอย่างไรร่องรอย ตอนแรก ก้อนึกว่าน้องเค้าเดินลงทางบันได ก็เลยตามลงไปถึงชั้น 1 ก้อเอาเป็นว่าไม่เจอ พอเดินลงมา ถึงชั้น 1 ก้อเจอ ผู้ชาย 2 คนคุยกัน ระหว่างรอลิฟว่า เออ มรึงมะคืนกูโดนผีหลอกว่ะ เป็นเด็ก มาดึงขากรู เท่านั้นแหละ..." รู้สึกว่ามันจะได้ยินครั้งที่ 2 ได้ยินที่เดิม ที่ "หน้าลิฟ"
.....สรุป มันคือยังไงวะ กุโดนแล้วใช่มะนี่ ( ปล. เด็กนั่นคงเห็นของกุหมดแล้ว Y_Y) .... August 20 งงมีคนคนนึงเค้าบอกกับผมมาว่า
การที่เราจะตัดสินคนๆนึง ว่าคนๆนั้นเป็นอย่างไร
เราใช้อะไรตัดสินเค้า?
เราไปตัดสินว่าคนนี้ดี คนนี้ไม่ดี
คนนี้ควรคบหรือไม่ควรคบ
คนนี้กำลังทำสิ่งที่ถูก หรือผิด
เราเอาอะไรมาวัด?
มองจากการกระทำภายนอก
เพียงแค่นั้นหรือ?
พอคิดไปคิดมา แล้วถ้าเกิดมันไม่เป็นอย่างนั้นละ?
สิ่งที่เราไปตัดสินคนอื่น
แน่ใจหรือว่าถูกต้องเสมอไป?
ควรทำยังไง?
อยู่เฉยๆ รอดูการเปลี่ยนแปลงของคนๆนั้น?
ให้เค้าเรียนรู้ประสบการณ์ด้วยตัวเอง
หรือจะยื่นมือเข้าช่วย ในสิ่งที่เราตัดสินเค้า?
เพระกังวลว่ามันจะสายเกินไป
แล้วไม่ว่าถ้าเราตัดสินเค้าผิดหรือถูก
จะถูกหาว่าไปยุ่งเรื่องส่วนตัวมั้ย?
แล้วคำตอบของปัญหานี้คืออะไรกันแน่...?
ช่วยบอกที... ความแตกต่างระหว่างมัธยมกับมหาวิทยาลัยความแตกต่างระหว่างมัธยมกับมหาวิทยาลัย เมื่อเราอยู่มหาลัยเราจะคิดแบบนี้มั้ย
เรา...ได้อะไรหลายอย่างจากการเข้าแถวเคารพธงชาติ แม้...มหาวิทยาลัยจะเปิดเพลงชาติเสียงดังเพียงใดก็ไม่ได้หมายความว่าเรากำลังยืนเข้าแถวกันเป็นห้อง
------------------------------------------------------------------------------------------------ อันนี้อ่านเจอในฟอเวิดเมล อ่านแล้วก็จิงแฮะ เลยอยากเอามาให้ทุกคนลองอ่านกันดูเนอะ พออ่านจบก็กลับเอามาคิดสิ่งที่ได้จากข้อความพวกนี้ คำว่าเพื่อน ระหว่างช่วงมัธยมกับมหาลัยมันต่างกันสิ้นเชิง แต่ทำไมมันตรงข้ามกับชีวิตเราอย่างนี้ ตอนอยู่มัธยมปลาย คอยเฝ้านับวันเมื่อไหร่จะจบ แต่อยู่มหาลัย ได้เพื่อนดีกว่าอย่มัธยมหลายเท่าเลยแฮะ อดีตเป็นไงไม่อยากสน และอยากจะลืมมันด้วยซ้ำ ขอแค่มีปัจจุบันที่ดีกับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกคนในตอนนี้ แค่นี้ก็พอใจและ... August 11 เจ้าโบกี้นี่คือเจ้าโบกี้ เอะทำไมชื่อดูดีจังวะ?
ก็นะ พึ่งตั้งให้มันสดๆ ร้อนๆ ตอนแรกก็ตั้งว่าเจ้าตูบนะ
แต่คิดไปคิดมา ชื่อโผล่มาจากไหนวะ โบกี้ เอาโบกี้ก็โบกี้
สรุปมันชื่อ "โบกี้"
เจ้าโบกี้ เป็นสุนัขเพศผู้ ที่มีภูมิลำเนาอยู่ที่จังหวัดประจวบฯ
ตามหลักฐานไม่แจ้งให้ทราบว่าเจ้าโบกี้มีบิดาหรือมารดาอยู่หรือไม่
แต่จากที่เห็น มันอยู่ตัวเดียว แต่มีตัวเล็กๆอยู่อีกตัว สันนิฐานว่าจะเป็นน้องมัน
เจ้าโบกี้ เป็นสุนัขที่ชินกับมนุษย์ มันไม่กลัวคน แต่กลับเข้ามาเล่นด้วยอย่างสนิทสนม
ที่น่าแปลกคือเวลาเราจะไปไหน มันก็จะไปเป็นเพื่อน คอยนำทางให้พวกเรา
แม้เราจะไปทะเล มันก็จะคอยเฝ้าอยู่บนชายหาด
แม้เราจะนอน มันก็จะคอยเฝ้าอยู่หน้าห้อง
เวลามีอะไรไม่ดี มันก็จะเห่าเตือนพวกเรา.... ทำให้หลอนกันไปตามๆกันในคืนนั้น
คิดถึงแกวะ แล้วเจอกันไอโบกี้! August 09 เพลงนี้ใช้ได้ทุกโอกาสเนื้อเพลง: ยิ้มเข้าไว้ โอ้ะโอ...น้ำมันก็แพง August 04 บ่นๆอีกละ วันนี้ไปเที่ยวมา เพื่อนมันชวนไปเป็นเพื่อนที่สยาม ที่เต้น B-boy ตรง btsสนามกีฬา อะนะ
มันนัด บ่ายกว่าๆ ไอเราก็นอนไม่หลับ กว่าจะได้นอนตอนเช้า 8 9 โมง
ตื่นอีกที เกือบบ่าย 2 เพื่อนโทมาปามาณ 7 miss call ฮ่าๆๆๆ (แอบสะใจเล็กน้อย)
กะจะไม่ไปและ แต่ไหนๆก็รับปากแล้วก็ไปดีกว่า กะจะไปดู กางเกงยีนด้วย
และแล้วก็ได้มาจริงๆ กางเกง 600 เข็มขัดหนังอีก 300 o_O"
อยากได้กระเป๋าสะพายข้างโคดๆ หาทั่วห้างก็มีแต่แพงๆ คิดไปคิดมากลับมาเดินตลาดนัดแถวบ้านดีกว่า
และแลวก็ได้อีก กระเป๋า 195 กางเกง3ส่วน 240 ถุงเท้า3คู่ 100
พวงกุญแจตุ๊กตาควาย 20 บาท(ไว้ติดกาเป๋า) ชอบมักๆ 555+
รวมๆแล้วใช้เงินไปปามาณ 1,672.50 บาท เอ๊ะทำไมมี 50 สตางค์ ก็ไอรถเมย์ให้10บาทมานทอนมา 1.50 บาทอะ ทอนผิดไป50ตัง
ใช้เยอะจิงๆวันนี้ จนเลยตู T_T
--------------------------------------------------------------------------
StudioX August 01 ~เหงาจัง~เมื่อไหร่ถึงจะมีคนที่จะอยู่กับเราได้จริงๆสักทีน้า ทำไมถึงต้องเจอแต่แบบที่ผ่านไปและผ่านมา
คนที่พูดไม่เก่งนี่ก็แย่เนอะ คุยแล้วทำให้คนเค้าเบื่อ พอเงียบก็หาว่าไม่อยากคุย(ก็คนมานคุยไม่เก่งนี่วู้)
เป็นแบบนี้กานหมดทุกคนเลยเฮ้อออ คำว่าชอบนี่ก็พูดกันง่ายเนอะ พอจาจบก็ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่
จาหาความจริงใจได้จากใครอีก หรือต้องให้กุไปคบแบบข้ามคืนกับเด็กเที่ยวไปวันๆ?
ทำไมบางคนเค้าง่ายๆ แต่สำหรับตุมานยากจังว้า เบื่อเจงๆ
~ขออยู่เฉยๆ ดีกว่า~
July 29 ComeBack To Space! ในที่สุดก็ตัดสินใจ กลับมาทำ Space อีกครั้ง หลังจากที่ไม่ได้แตะมา( เป็นปี -*- ) ช่วงนี้ถ้าให้เขียนก็คงจาเป็นเรื่องรับน้องแหละมั้ง ปี 2 แล้วนี่หว่าเรา แก่แล้วเนอะ
 หลังจากการประชุมอันซีเครียดที่ตึก1 วันก่อน (ลืมวันแล้ว) ไปนั่งเลือกสถานที่กันโดยได้รับการช่วยเหลือจากพี่ธาของเรา เรียกง่ายๆเจ๊เค็ม เพราะพี่แกจะให้ปี 2 กินข้าวกับน้ำปลา  อารายกานนี่ ทำม้ายยย เราไม่ได้จนขนาดนั้นนะเหอๆ ก็นะนั่งเลือกๆสถานที่กันไปเจอที่นึงแจ่มดี หาดแม่รำพึง ก็ว่าจาเอาแล้ว ด้วยราคา(ถูก) และภาพที่เห็นสวยดีวะแต่จู่ๆก็นึกขึ้นกันได้ว่า....หาดแม่รำพึง....คนม่องบ่อยนี่หว่า เอ๊ะ! อันตราย ไม่ไปและ เหอะๆ ส่วนสถานที่ที่จาไปกัน ไม่บอกเด้อ เด๋วไปถึงรู้เองๆ ว่าเป็นไง เออลืมบอกไปอย่าง วันที่ 15 หากินข้าวกันมาเองด้วยนะ เพราะเราจะมีจัดให้แค่ข้าวเย็น(มั้ง) ฮ่าๆ~ เอาเป็นว่า ก็ไปหนุกๆกันไม่มีเรื่องซีเครียดเหมือนรับน้องที่ม. นัดกี่โมงก็อย่าไปสายซะละ เด๋วตกรถเอา ใครไม่ไปไม่ว่า จ่ายตังแล้วนี่ ฮ่าๆๆๆ
อีกเรื่องนึงวันนี้เล่นเกมอยู่ มีคนทักมา บอกว่ามาจากเว็ป (ไรไม่รู้จำไม่ได้แต่เป็นเว็ปเกย์) แล้วรู้จักชื่อแชมป์ด้วย
ใครมันเอาชื่อกุกะเมลไปลงเว็ปเกย์อยากเห็นหน้าจังวะ
 ปล. 1 800.- อย่าลืมจ่ายพี่ธาๆ
ปล. 2 1500.- ปี2จ่ายให้ยูๆ
ปล. 3 Cabal Sv3 เข้ามาเล่นกันเด๋วตั้งกิลอยู่ด้วยกัน
ปล. 4 เอารูป Freshy Day มาฝาก เฉพาะของปี 1 นะ ฮ่าๆ แซมเปิ้ลๆ
ปล. 5 ใครเข้ามาอ่านแล้วไม่เม้นนะ .....ช่วงสอบด้วยนี่ หึหึ.....
------------------------------------------------------
StudioX
|
|
|
